Flatpack, 4D printing.
Wat heb ik als ondernemer daar aan?
Ben je als architect net aan het stoeien met 3D printing. (al is het dan alleen nog maar voor je maquette),zijn ze al weer een stap verder gegaan. Namelijk met; je raad het nooit, 4D printing.
Dat is dus 3D met een extra dimensie, namelijk die van tijd. Je print iets 3D en je programmeert de printer zo dat hij sneller en langzamer print met als gevolg dunne en dikke lijnen. En op de dunne lijnen en vlakken kan het geheel dan vouwen of buigen. Wat uit de printer rolt is plat, maar als je er dan warmte aan toevoegt of elektriciteit, dan verandert de vorm. Het springt als het ware in de vorm die je oorspronkelijk bedoeld had.
Perfect … hoor ik een heleboel mensen denken. Geen schroefjes en boutjes meer om die “Lillangen” kast in elkaar te zetten. Gewoon alles uitpakken en een uurtje in de zon zetten of de stekker in het stopcontact en … è presto.
Het voordeel van flatpack is overduidelijk. Minder opslagruimte. Er kunnen er veel meer in de vrachtwagen. Goed voor de portemonnee en de planeet.
Het feit dat je zelf met die bouten en schroefjes aan het klungelen bent heeft dus uiteindelijk een positief effect op het milieu, zij het wat minder op je humeur. En het zal dat de meeste mensen die uiteindelijk met een gammel bouwsel zitten opgescheept niet echt veel kunnen schelen. Die willen gewoon een goede, stabiele kast.
Onze hele wereld zit voor het overgrote deel technisch in elkaar. Dat wat we maken en produceren is opgebouwd uit bouten, schroeven en diverse onderdelen. Persoonlijk ben ik een groot voorstander van ‘simpel’. Hoe kunnen we ons eigen product eenvoudiger maken? Welk onderdeel van ons product zouden wij met de 4D techniek kunnen versimpelen? Want 4D kan voor veel meer dingen worden gebruikt dan het in elkaar vouwen van een simpel doosje, bootje of zelfs een hele stoel. Het is aan de producenten om aan deze nieuwe techniek invulling te geven. Niet alleen om het eigen productieproces te vereenvoudigen maar ook om onderhoud, slijtage en reparatiekosten te minimaliseren en natuurlijk om het de klant makkelijker te maken. Dus steek de hand in eigen boezem en kijk eens kritisch naar je eigen productieproces. En als we dat allemaal doen. Dan wordt het leven voor iedereen een stuk eenvoudiger.
Maar zolang deze techniek nog in de kinderschoenen staat is dit de beste tip die ik kan geven. Gewoon niet nadenken bij het in elkaar zetten van de “Lillangen” maar precies te doen wat er in de handleiding staat. Je niet af te vragen waarom je in hemelsnaam stripje A op randje B moet plakken. Uiteindelijk zal het allemaal duidelijk worden. Dat beloof ik…. Of niet… maar dan zit die stomme kast in ieder geval solide in elkaar.
