Ik wil contact…
1,5 Meter afstand, soms masker voor, geen handen geven, regelmatig handen reinigen en blijf uit mijn buurt. We kennen de regels allemaal zo langzamerhand wel. We zijn er op gefocust of we trappen er tegen aan. Ook over de sociaal, economische en maatschappelijke gevolgen is uit den treuren gediscuteerd. We proberen er als persoon en bedrijf mee om te gaan. Maar er zijn maar weinig bedrijven die echt gericht zijn op wat we de afgelopen 6 maanden zijn kwijt geraakt. En dan bedoel ik dus niet inkomen. Frank Boeien zong het al in 1984. (https://www.youtube.com/watch?v=PShaO_2-FFg)
Heel langzaam proberen we met kleine stapjes en vallen en opstaan terug te keren naar een soort van normaal dat op geen enkele manier lijkt op het normaal van een jaar geleden. Corona heeft onze manier van omgaan met elkaar totaal veranderd. De officiële westerse etiquette regels die aangeven dat men bij een begroeting de ander een hand geeft is officieel geschrapt. De Fransen wordt aangeraden bij een ontmoeting elkaar vooral niet te zoenen. In Xi’an in China is worden paren verplicht eerst 30 dagen ‘af te koelen’ voor ze een scheiding aanvragen. Men kon het aantal aanvragen namelijk niet meer aan. En in Wuhan waren daarentegen 300% meer aanvragen voor een huwelijkssluiting. Mensen over de hele wereld reageren dus nogal verschillend op de situatie. Maar 1 ding blijft het zelfde. Wat men de afgelopen periode heeft gemist is het echte menselijke contact. Dat is niet zo verwonderlijk. Meer dan 55% van contact is non-verbaal en dat komt niet tot nauwelijks over in een avatar poppetje dat je ontmoet in een virtuele ruimte of via een zoom call.
Een aantal bedrijven is hierover gaan nadenken en hebben geprobeerd om het contact in Corona tijd meer waarde en emotie te geven. Het doel is om het gat op te vullen dat mensen voelen en tegemoet te komen aan de wens om waardevolle contacten te kunnen leggen maar op een veilige manier. Zo is in de afgelopen maanden een gezichtsmasker ontwikkeld dat jouw gesprek direct vertaald naar een andere taal. Er is kunst op de vloer gekomen die tevens dienst doet als afstandhouder in plaats van dat suffe tape. En er was een pop-up café voor slechts 2 klanten. Wat opvalt is dat dit aspecten zijn die iets extra’s toevoegen aan de regels die we op dit moment moeten volgen. Extra’s die gewoon leuk zijn of ronduit handig of een combinatie van beiden.
Elk bedrijf heeft een aantal waardekenmerken. Denk aan dingen als milieuvriendelijkheid, tegen kinderarbeid, circulair, meer kleur in de wereld of weet ik wat. Als je deze kenmerken nu eens combineert met ‘connectie’ en ‘contact’. Dat geeft waarschijnlijk interessante invalshoeken om eens naar te kijken en mee te spelen.
Dit jaar geeft je als organisatie de mogelijkheid om op de reset knop te klikken en je contact met je klanten, je connecties en met je collega’s onderling opnieuw vorm te geven. Hoe kunnen de veranderingen die we vandaag de dag meemaken ons brengen waar we eigenlijk willen zijn? Wat kan je als bedrijf doen om die (zo gemiste) verbinding tot stand te brengen?
