Inactiviteit en totale ontspanning

Inactiviteit en totale ontspanning

Begrijp me goed. Ik heb niets tegen een connected wereld of smart producten. Waar ik wel een probleem mee heb is het zoveelste kasje aan de muur, het feit dat ik samen met Alexa ook iets krijg dat er uit ziet als een speaker of de Tahoma box die als een doorn in mijn oog mijn weldoordachte presentatie doorbreekt.

Kortom… ik heb een hekel aan al die kastjes, speakers, modules en weet ik wat, die kennelijk als een soort van schimmel verbonden zijn aan deze ‘smart’ en ‘connected’ wereld en als paddenstoelen in je leefomgeving uit de grond schieten.

Tech… Ja… ben ik helemaal voor. Maar een omgeving die gedecoreerd wordt door kabels, connectors, interfaces, speakers, schermpjes en weet ik niet wat. Dan woon en werk ik niet meer in een gebouw maar heb ik het idee dat ik gewoon een computer heb opgeschaald en tegen een enorme printplaat aan zit te staren.  Ik weet niet hoe dat met jou zit. Maar ik word daar niet echt ontspannen van.

Kennelijk ben ik niet de enige die al die apparaten oerlelijk vindt.
En gelukkig zijn er zelfs mensen die hier wat op gevonden hebben.
En wel in de vorm van “Mui”

Dit is Japans en staat voor een staat van inactiviteit en totale ontspanning. Dat klinkt alleen al veel beter dan ‘box’ of  ‘interface’.  Dat klinkt als iets waar je eigenlijk geen plaats voor hebt, waar je over struikelt of dat je gaat aanvallen zodra je maar in de buurt komt. Nee… dan ‘Mui’. Probeer het maar eens.

En hoe ziet een staat van inactiviteit en totale ontspanning er dan uit…
Kennelijk zo…

Niet spannend, niet gevaarlijk. Eigenlijk best wel saai en slaapverwekkend.
Totdat je het nodig hebt…
Dan gebeuren er allemaal spannende dingen…

mui.jp/#en

 

 

TERUG