Rien ne va plus en de bal rolt

‘Rien ne va plus’ en de bal rolt

Ken je die Japanse rotstuinen. Je weet wel die zandvlaktes met hier en daar wat grind, stenen en al die streepjes en lijntjes in het zand. Voor de Japanners zijn deze tuinen een soort van schilderij, een artistieke geografische weergave van de wereld waarbij de groeven in het zand het water voorstellen. In het westen worden deze tuinen vaak als rustgevend gezien. Zen tuinen noemen we ze ook wel. Misschien omdat we duizelig worden van al die lijnen, misschien omdat we ons blijven afvragen hoe die mijnheer van die steen is afgekomen zonder afdrukken in het zand na te laten, nadat hij er al die lijntjes omheen heeft getrokken. In ieder geval stemt een dergelijke tuin tot nadenken.

Deze invloeden en gedachten hebben bij Bruce Shapiro zeker meegespeeld bij de ontwikkeling van de tafel Sisyphus. 25 jaar geleden hing Dr. Shapiro zijn stethoscoop aan de wilgen en vanaf die tijd heeft hij zich volledig gericht op zijn passie, namelijk het maken van computergestuurde machines die op hun beurt weer kunst maken. Een aantal jaren geleden gaven zijn vrienden hem een uitdaging. Zij vroegen zich af of hij het voor elkaar zou krijgen een computer te bouwen die een zentuin kon maken. Het resultaat werd de tafel Sisyphus.

Voor iedereen die niet zo geschoold is in de Griekse mythologie. Sisyphus was de sluwe koning van Korinthe die het, wat betreft de goden, wat al te bond maakte en daarom door hun veroordeeld werd om na zijn dood in de Tartaros een zwaar rotsblok tegen een steile berg op te duwen, dat echter telkens van de top weer in de diepte rolde waardoor hij gedoemd was eeuwig dat rotsblok opnieuw en opnieuw de steile berg op te duwen.

En wat krijg je als je een zentuin, een rotsblok en Computer Art met elkaar vermengt in een tafel. Juist een tafel met daarin onder glas een dunne laag zand waarin een balletje rond rolt dat zo de meest fantastische patronen maakt. Op Youtube zijn diverse filmpjes te vinden en als je ze bekijkt merk je dat het effect van een klein zilver balletje dat door wit zand rolt absoluut hypnotiserend is.

Ik weet niet of het dus een goed idee is om een dergelijke tafel op kantoor te zetten. Wat ik wel kan garanderen is dat de personen om de tafel deels hun aandacht bij de tafel zullen hebben en niet bij het gesprek en een stuk meer ontspanner zullen zijn bij hun vertrek dan bij hun aankomst. Dus bij vervelende gesprekken, lastige klanten, hooglopende emoties en ingewikkelde conversaties zou de tafel een bijdrage kunnen leveren. Of deze positief of negaties is kan ik niet zeggen. Wel kan ik concluderen dat aan de uitdaging door Burce Shapiro volledig is voldaan.

Over een “conversation piece” gesproken …..

sisyphus-industries.com
youtube.com/watch?v=2rxHZwpxCk0

 

 

TERUG